Rehabilitacja w praktyce wydanie nr 5/2020
Rehabilitacja w praktyce wydanie nr 5/2020

Bieżący numer „Rehabilitacji w Praktyce” jest poświęcony usprawnianiu osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, ograniczającym lub uniemożliwiającym prawidłowe funkcjonowanie zawodowe i społeczne.
Wydaje się, że w dobie wyraźnego starzenia się społeczeństwa temat dotyczący stałej bądź długotrwałej opieki osób często niezdolnych do samodzielnej egzystencji, staje się ważki i aktualny z punktu widzenia
nie tylko funkcjonowania rehabilitacji, ale też możliwości i wymagań stawianych całemu społeczeństwu.
Zachęcam Państwa do lektury wszystkich zamieszczonych artykułów − tych ściśle związanych z tematem
przewodnim pisma, jak i tych, które wykraczając poza obszar samego usprawniania, dotyczą zagadnień związanych z procesem kompleksowej rehabilitacji. Szczególną uwagę proszę zwrócić na komentarz
ekspercki, tym razem prof. Andrzeja Myśliwca, oraz stałe pozycje czasopisma związane z wybranymi elementami badania czynnościowego oraz słownictwa wprowadzanego i stosowanego w procesie fizjoterapii.
Polecam także artykuły dotyczące: zastosowania artrometrii w diagnostyce uszkodzeń więzadła krzyżowego,
wykorzystania krioterapii ogólnoustrojowej w medycynie sportowej, wybranych terapii w zaburzeniach miednicy, postępowania fizjoterapeutycznego u chorych z hemofilią, postępowania usprawniającego po zerwaniu ścięgna piętowego oraz postępowania w leczeniu obrzęków obwodowych u chorych z niewydolnością serca. Mam nadzieję, że te pozycje przyczynią się do pełniejszej oceny czynnościowej chorego i osiągnięcia zamierzonych
efektów usprawniania. W bieżącym wydaniu nie mogło zabraknąć także tematu z zakresu fizjoprofilaktyki, tym razem dotyczącego treningu korekcyjnego dla osób pracujących w pozycji siedzącej, czy też szczegółowego opisu rehabilitacji ambulatoryjnej, tym razem na przykładzie województwa świętokrzyskiego.

TEMAT NUMERU

Wybrane zagadnienia rehabilitacji pacjentów ze znacznym stopniem niepełnosprawności

Zasadniczym celem rehabilitacji jest indywidualne postępowanie usprawniające prowadzone systematycznie, w zależności od okresu choroby, które powinno być dostosowane do realnych potrzeb i możliwości chorego. Dotyczy to każdej grupy pacjentów, w przypadku których fizjoterapeuta napotyka zróżnicowane postacie występujących objawów klinicznych. To one niejako wyznaczają specjalne potrzeby i kierunki prowadzonej rehabilitacji. W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia metodyczne i metody rehabilitacji wykorzystywane u pacjentów ze znacznym stopniem niepełnosprawności.

WIEDZA W PRAKTYCE

Kompleksowe postępowanie terapeutyczne w leczeniu obrzęków obwodowych u chorych z niewydolnością serca i obniżoną frakcja wyrzutową (HFrEF) − studium przypadku

Obrzęki kończyn dolnych stanowią jeden z objawów wspólnych dla wielu jednostek chorobowych, np.: schorzeń układu sercowo-naczyniowego, wątroby, nerek, zaburzeń hormonalnych, niedożywienia czy niedoboru witamin. Symetryczne obrzęki kończyn dolnych są jedną z najbardziej charakterystycznych manifestacji niewydolności serca. Celem pracy jest przedstawienie strategii postępowania w przypadku chorego z masywnymi obrzękami kończyn dolnych na tle niewydolności serca z towarzyszącą przewlekłą niewydolnością żylną i innymi chorobami współistniejącymi. Przedstawiony zarys postępowania wymaga ścisłej współpracy lekarza prowadzącego wraz z prowadzącym fizjoterapię specjalistą. Dodatkowo konieczna jest obserwacja pacjenta, zwłaszcza przy wprowadzaniu nowych elementów terapii.

Wykorzystanie krioterapii ogólnoustrojowej w medycynie sportowej

Krioterapia jest definiowana jako leczenie zimnem w celach profilaktycznych i terapeutycznych. Techniki krioterapii stosuje się miejscowo na daną część ciała, a także na całe ciało. Są one stosowane w medycynie sportowej w celu zapobiegania urazom i przeciwdziałania stanom zapalnym, na przykład po intensywnym wysiłku fizycznym, poprawiając w ten sposób regenerację i zmniejszając odczucie zmęczenia. Krioterapia całego ciała − WBC (ang. Whole Body Cryotherapy) − polega na krótkotrwałym działaniu bardzo zimnego powietrza na ciało w komorze kriogenicznej, w kontrolowanej temperaturze i wilgotności. Chociaż dokładne mechanizmy komórkowe WBC nie są znane, jego prawdopodobne skutki wpływają na: obniżenie temperatury tkanek, zmniejszenie stanu zapalnego, zniesienie czucia bólu i przyspieszenie regeneracji po wysiłku. Jedną z głównych reakcji fizjologicznych na ekspozycję na zimno jest obniżenie temperatury skóry, które natychmiast stymuluje receptory skórne i ich czuciowe komórki pobudzające współczulne włókna adrenergiczne, powodując z kolei zwężenie lokalnych tętniczek i żył.

Ocena wybranego postępowania rehabilitacyjnego po zerwaniu ścięgna piętowego zaopatrywanego operacyjnie w kontekście protokołów opisywanych w literaturze

Istotą pracy jest porównanie i ocena podejścia rehabilitacyjnego po zerwaniu ścięgna piętowego stosowanego w Centrum Medycznym Medicum w Warszawie w kontekście protokołów opisanych w literaturze.

Postępowanie fizjoterapeutyczne u osób z hemofilią po alloplastyce stawu kolanowego

Hemofilia to wrodzona skaza krwotoczna. Najczęstszymi objawami ciężkiej hemofilii są wylewy wewnątrzstawowe, głównie w stawie kolanowym. Alloplastykę wykonuje się przy zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych. Wdrożenie postępowania fizjoterapeutycznego jest kluczowym elementem usprawniania po operacji.

Artrometria jako obiektywna metoda w diagnostyce uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego

Celem niniejszej publikacji jest prezentacja aktualnej wiedzy dotyczącej badania niestabilności przedniej stawu kolanowego za pomocą artrometru, jako obiektywnej metody diagnostycznej przy uszkodzeniu więzadła krzyżowego przedniego.

Trening korekcyjny dla osób pracujących w pozycji siedzącej – część II

Trening korekcyjny zabezpieczający układ mięśniowo-szkieletowy przed konsekwencjami długotrwale występującej pozycji siedzącej powinien zawierać w sobie ćwiczenia kształtujące gibkość. Podtrzymanie gibkości w wieku dojrzałym pozytywnie charakteryzuje stan czynnościowy narządu ruchu i pozwala zachować fizyczną sprawność. Wraz z wiekiem oraz ograniczeniem poziomu aktywności fizycznej wzrasta sztywność tkanek, której towarzyszy przebudowa zawartego w nich kolagenu. Wyhamowanie tych procesów jest możliwe dzięki podniesieniu poziomu aktywności fizycznej systematycznym treningiem prozdrowotnym uzupełnionym w końcowej części o ćwiczenia gibkości. Doskonale w tej formie sprawdza się stretching statyczny. W tej publikacji zaprezentowano przykładowe pozycje stretchingowe uzupełniające prozdrowotny trening korekcyjny dla osób spędzających dużo czasu w pozycji siedzącej.

Wybrane terapie zaburzeń w obrębie miednicy mniejszej

Przewlekły ból w obszarze miednicy mniejszej stanowi 10% powodów wizyt u ginekologa i dotyczy od 6 do 50% kobiet po zabiegach operacyjnych (1). Wynikiem osłabienia struktur dna miednicy mniejszej mogą być: bóle w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, problemy gastryczne, wypadanie narządów dna miednicy mniejszej, nietrzymanie zwieraczy, dyspareunia, pochwica, zapalenie miednicy mniejszej (PID − Pelvic Inflammatory Disease), bolesne miesiączki, wulwodynia, a nawet brak satysfakcji ze współżycia.

Rehabilitacja dzieci z wadą wymowy głoski „s” okiem fizjoterapeuty

Praca przedstawia przykładowy zestaw ćwiczeń dla dzieci w wieku szkolnym z wadą wymowy głoski „s”. Terapia obejmuje m.in. ćwiczenia usprawniające obwodowy aparat artykulacyjny, ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, stymulacji percepcji słuchowej dźwięków mowy, utrwalające wywołaną głoskę – w sylabach, wyrazach, wyrażeniach oraz zdaniach. Ponadto artykuł w prosty sposób ukazuje, jak za pomocą historyjki obrazkowej utrwalić głoskę „s” w mowie spontanicznej, a także poprawić orientację przestrzenną dziecka (1). Na koniec przedstawione są propozycje masażu wibracyjnego przyrządowego, PNF oraz masażu ustno-twarzowego według R. Castilla Moralesa.

WARTO WIEDZIEĆ

Fizjoterapia ambulatoryjna w Polsce na przykładzie województwa świętokrzyskiego

Fizjoterapia w warunkach ambulatoryjnych w Polsce jest najpopularniejszą formą rehabilitacji pacjentów w systemie opieki zdrowotnej finansowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Głównym celem pracy było ustalenie, jakie zabiegi były najczęściej zlecane przez lekarzy w fizjoterapii w warunkach ambulatoryjnych. Analizie poddano również średni czas oczekiwania na zabiegi. W badaniach dokonano analizy skierowań na zabiegi fizjoterapeutyczne 716 pacjentów z województwa świętokrzyskiego w okresie od początku 2017 roku do końca 2018 roku. Ze względu na wiek, pacjentów podzielono na trzy grupy: grupa I (do 40. roku życia), grupa II (od 40. do 65. roku życia), grupa III (powyżej 65. roku życia). Ze względu na metodę terapii zabiegi podzielono na cztery podgrupy: podgrupa I – zabiegi z zakresu fizykoterapii, podgrupa II – zabiegi terapii indywidualnej, podgrupa III – ćwiczenia w odciążeniu w systemie UGUL, podgrupa IV – zabiegi z zakresu masażu. Średni czas oczekiwania na zabiegi wyniósł 195,6 dni. Procent zabiegów fizykoterapii wynosił w grupie I 63,8%, grupie II: 81,9%, grupie III: 80,6%. Procent zabiegów terapii indywidualnej wynosił w grupie I 22,9%, grupie II: 10,2%, grupie III: 10,5%. Procent zabiegów w odciążeniu w systemie UGUL wynosił w grupie I 2%, grupie II: 2,4%, grupie III: 6%. Procent zabiegów masażu wynosił w grupie I 11,4%, grupie II: 5,5%, grupie III: 4,2%.

SŁOWNIK FIZJOTERAPEUTY

Słownik fizjoterapeuty


W związku z wejściem w dniu 25 maja 2018 roku nowych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych (RODO), chcemy poinformować Cię o kilku ważnych kwestiach dotyczących bezpieczeństwa przetwarzania Twoich danych osobowych. Prosimy abyś zapoznał się z informacją na temat Administratora danych osobowych, celu i zakresu przetwarzania danych oraz poznał swoje uprawnienia. W tym celu przygotowaliśmy dla Ciebie szczegółową informację dotyczącą przetwarzania danych osobowych.
Wszelkie informacje znajdziesz tutaj.
Zachęcamy również do zapoznania się z naszą nową Polityką Prywatności.
W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu z naszym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych pod adresem iodo@elamed.pl

Zamknij