Trening funkcjonalny jest podstawą do przywrócenia czynności ruchowej pacjenta po urazie rdzenia kręgowego.

Koncentruje się on przede wszystkim na pobudzaniu plastyczności ośrodkowego układu nerwowego poprzez zwiększanie liczby sygnałów i aktywacji centralnych generatorów wzorca lokomocji w rdzeniu kręgowym i mózgowiu. Efekty plastyczności to przede wszystkim suma intensywności ćwiczeń ruchowych i wielokrotności powtarzanych prawidłowych wzorców ruchowych. Wprowadzenie swoistego prawidła ruchowego, takiego jak Erigo i Lokomat, i wymuszenie odpowiedniego wzorca ruchowego kończyn dolnych, powtarzalnego w czasie
i przestrzeni, pozwalają na odzyskiwanie utraconych funkcji ruchowych (1-3).

W konwencjonalnej terapii indywidualnej pacjentów z wysokim uszkodzeniem rdzenia kręgowego terapeuta ma możliwości stymulacji chodu w pozycjach izolowanych, takich jak leżenie na plecach, leżenie na boku. Ma możliwość prowadzenia ćwiczeń w siadzie oraz pozycji stojącej.